Nu wordt er ook voor mij gelopen…deel 4

10-4-2016
Nu wordt er ook voor mij gelopen….deel 4
Helma H, cliënt Stap.nu

3 augustus 2015
We gaan beginnen……..Nee, dit is niet Pauw die met zijn uitzending begint. Mijn eerste onderzoek na de vakantie en de intensieve periode die voor mij/ons ligt. Vandaag staat de PET-scan op het programma. Mijn man gaat mee, zoals hij de komende periode bij alle afspraken zal doen. Door alle informatie die ik al gelezen heb valt het onderzoek mee. Uitslag 10 augustus. Een erg spannende week. Maar ik heb nog steeds het gevoel dat ik verder gezond ben.

4 augustus 2015
Vandaag nog een MRI met een biopt aan de rechterborst, waar de tumor niet zit, omdat de vorige keer te weinig weefsel was afgenomen om te onderzoeken.

5 augustus 2015
JARIG!! De hele dag door gezellig bezoek en mijn man en zoon verrassen me met een grote bos rode rozen. Mijn lievelingsbloemen. Wat lief. Dat is weer huilen. Wat een lieve mannen heb ik toch.

’s Avonds ben ik toch wel erg moe. Dan voel ik voor het eerst dat de onderzoeken en de spanning hier rondom me meer energie kosten dan ik van tevoren had verwacht. Nou dat weet ik ook weer. Ik zal hier rekening mee moeten houden in mijn agenda.

6 en 7 augustus 2015
Naar het werk geweest en het eerste gesprek met mijn leidinggevende nadat ik hem geïnformeerd had dat ik borstkanker heb. Hij geeft aan dat hij geïnformeerd heeft hoelang ik ongeveer niet mijn eigen functie kan uitoefenen en dat hij een jaar vervanging voor mij gaat regelen. Ik voel me opgelucht merk ik. Ik heb en krijg de tijd om me komend jaar te richten op mijn herstel van de kanker. Hij wil me ziek melden. Ik vraag hem daar nog even mee te wachten. Ik werk, los van alle ziekenhuisbezoeken, gewoon door. De dag van mijn eerste chemokuur lijkt mij tijd genoeg om me ziek te melden. Waarom zou ik thuis blijven als ik me niet ziek voel. Ja, mentaal heb ik wat te verwerken. Maar dat kan ook na of naast het werk. Werk geeft me afleiding. Ik wil me ook nuttig blijven voelen, zoveel als kan. Tevens geef ik aan dat ik ook tijdens mijn ziekteperiode iets wil blijven betekenen. Ik wil graag een klus die geen eindverantwoordelijkheid, deadline of coördinerende taken heeft. Ik krijg een eigen projectje, waar ik naar belastbaarheid aan kan werken. Heerlijk!

8 augustus 2015
Ons buddyechtpaar komt barbecueën. Een ex-collega van mijn man met haar partner, die borstkanker heeft gehad, hebben we gevraagd of zij ons buddyechtpaar willen zijn. We willen graag als echtpaar met anderen kunnen sparren. Wel bij mensen waar wij ons veilig bij voelen, maar die uit ervaring ook weten wat wij doormaken. Een gewaarschuwd mens….

We hebben een gezellige avond maar ook een confronterende. Wat doet chemo en alle andere behandelingen met je? In ieder geval wat kan het gaan doen. Wetend dat het voor iedereen anders is. Wat betekent de ziekte voor je relatie? Ik krijg een adres voor een haarwerk. Mijn zoon komt vragen hoe snel mijn haar zal uitvallen, maar ook hoe snel het weer terugkomt? Pfff heftig. We gaan het aan met elkaar. Stap voor stap….

9 augustus 2015
Mijn zoon wil bij mijn ouders logeren. Ik ben blij. Hij heeft afleiding. De spanning zal vandaag wel oplopen. We gaan eerst nog met z’n drieën naar de kerk om een kaarsje bij Maria op te steken. We zitten in de banken en er komt een rust over me heen. Ik krijg ineens het gevoel dat het goed komt morgen. Dat ik een goede uitslag zal krijgen! Hopelijk laat mijn gevoel me niet in de steek.

We brengen mijn zoon naar mijn ouders en eten daar samen met mijn zussen, hun echtgenoten en neefjes en nichtjes mee. Het is kermis in het dorp en de traditie om samen te eten is er nog steeds. Bij het afscheid krijg ik een huilbui die ik nog niet eerder heb gehad. Zo intens en zo heftig…..hoe sta ik hier morgen….wat moet of kan ik komen vertellen….
Mijn moeder troost me, omarmd me en samen huilen we. De hele familie huilt. Ik wil weg, wil tot mezelf komen, maar het voelt ook als verbondenheid met elkaar. Wat ben ik blij dat ik uit een warm nest kom.
Mijn man en ik gaan voor de afleiding nog even de stad in en pakken een terrasje.

10 augustus 2015
Vreemd maar ook hier kan ik me niet herinneren dat ik in de nachten veel wakker ben geweest en heb liggen piekeren. Als ik wakker ben pak ik wel snel mijn ereader. Ik kan ’s nachts niets aan de situatie veranderen. Dus lekker lezen en weer in slaap vallen.

We zijn in het ziekenhuis. Gelukkig de terminals geven niet aan dat mijn oncoloog een wachttijd heeft. Ik zal dus op tijd geholpen worden! Dan springt de terminal bij mijn arts op een wachttijd van een uur. Ik schrik me dood, ze zal wel slecht nieuws voor me hebben schiet het door me heen, ze wil de tijd voor me nemen om me dit mee te delen, hoe kan het anders dat de wachttijd van nul minuten naar een uur verspringt….. Ik word na deze gedachten snel geroepen en ik kom letterlijk met de deur in huis vallen. Ik zeg: “Ik zie dat je ineens een uur wachttijd hebt, dus ik ga er vanuit dat je slecht nieuws hebt”. Mijn oncoloog zegt gelukkig meteen: “Nee, hoor ik heb alleen maar goed nieuws”.

Wat een opluchting, ik weet niet meer of ik gehuild heb of alleen maar een gevoel van grote opluchting had. Ze vertelt ons het goede nieuws wat meer gedetailleerd en we stellen de vragen die we hebben. Ik weet wel dat ik gezegd heb: “Dan kom nu maar op met die chemo”. Alles voelde beter dan een uitslag krijgen dat er uitzaaiingen in mijn hele lichaam zouden zitten. Dat was mijn grootste angst. Nu kon ik echt aan mijn herstel gaan beginnen.

De datum voor de eerste chemokuur wordt gepland en is 19 augustus. Afspraak voor uitleg over de chemokuur. Verder nog een MRI van de rechterborst op 17 augustus. Dat wordt weer gemiddeld 3 x per week naar het ziekenhuis. Iedereen begint je te kennen daar.

12 augustus 2015
Uitleg over de chemokuur. Mijn zoon is mee want ook hij wil weten wat er gaat gebeuren. Wat een leefregels. Een week lang moet na de chemo elke dag de toilet schoongemaakt worden. Ik hoor mijn zoon vragen: “Als mama daar te ziek voor is en ik maak die toilet schoon welk risico loop ik dan”. Wat een goede vraag. Wat ben ik trots op zo’n kanjer. Maar ook: wat gaat er allemaal om in dat koppie!

15 augustus 2015
De haarwerker (iemand die gespecialiseerd is in het begeleiden van mensen met (tijdelijk) haarverlies, ook het begeleiden van keuzes maken bij het uitzoeken van een haarwerk/pruik) komt. Mijn zus en mijn moeder komen om een haarwerk mee uit te zoeken. Nu heb ik mijn haren nog en ik wil een haarwerk wat het meest lijkt op mijn eigen kapsel. Ik kan er vijftien uitzoeken uit een boek. Die worden dan besteld en dan wordt er een pasdag afgesproken. Uiteraard kijken mijn man en mijn zoon ook mee. Het voelt allemaal vreemd en onwerkelijk. Ik blader door de boeken en wijs de haarwerken aan waarbij ik meteen een goed gevoel krijg.
Mijn zoon gaat die week op voetbalkamp. Hij wil er wel bij zijn als ik mijn haarwerken ga passen. Wat fijn, de haarwerker wil ook op zaterdag komen. Zaterdag 22 augustus is de pasdag. Ben die dag blij dat alles weer “gewoon” is. Alsof ik in een slechte film zit, zo komt het allemaal over me heen.

17 augustus 2015:
MRI en Biopt (stukje weefsel weghalen) uit rechter borst omdat ze daar niets meer kunnen vinden wat ze eerst wel zagen en het nu zeker willen weten of er nog iets zit. Mogelijk zit er wel iets maar kan het ook goedaardig zijn.

18 augustus 2015:
Morgen de dag van mijn eerste chemokuur. Ik mail aan buren, familie, collega’s, vrienden en kennissen het volgende:
Morgen gaat het dan echt beginnen, de weg naar herstel, al word ik (mogelijk) ziek, zwak en misselijk………

Door afgelopen week vrij te hebben gehad kon ik me lichamelijk (fietsen, zwemmen) geestelijk (vakantie, Theater Festival Boulevard, sauna) en op praktisch (hulptroepen inschakelen, administratieve rompslomp met verzekering, pruik uitkiezen, mutsjes kopen) goed voorbereiden op hetgeen komen gaat.

Het voelt nu wel erg onzeker wat ik van de chemo ga merken. Hoe ziek word ik? Wat kan ik nog wel en wat niet eten? Hoeveel last krijg ik van alle bijwerkingen of juist niet…….
Maar rustig op met af laten komen al is dat een beetje lastig voor deze dame……

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial