Nu wordt er ook voor mij gelopen….deel 8

13-06-2016
Nu wordt er ook voor mij gelopen…deel 8
Helma H, cliënt Stap.nu

In mijn dagboek schrijf ik:

13 september: Heb je de laatste tijd iemand uit de brand geholpen?

Nee, anderen hebben mij uit de brand geholpen. Een buurvrouw die met mij wil gaan wandelen omdat ik te onzeker ben om alleen te gaan zo kort na de chemo. Mijn vriendin of zussen die meegaan naar de chemo of haarwerk uitzoeken. Mijn ouders die elke vrijdagochtend komen en de vrijdag na de chemo eten voor ons meebrengen en niet te vergeten mijn man en zoon. Heerlijk zoveel fijne mensen om me heen.

17 september: Wat is de mooiste zin die je hebt gelezen?

Op facebook zag ik de volgende zin over positiviteit voorbij komen: Niet wat je overkomt in het leven geeft je leven vorm, maar hoe je er mee omgaat.

Helemaal waar! Toen ik hoorde dat ik ziek was en erg verdrietig was, me afvroeg waarom het mij moest overkomen, me alleen en zielig voelde bedacht ik me dat ik daar niets mee opschoot. In de eerste plaats niet voor mezelf maar ook zeker niet voor mijn omgeving. Ik dacht: dit is op mijn pad gekomen en hier zal ik mee moeten dealen. Niet makkelijk maar nam mezelf voor dat ik alles in ging zetten wat me in deze situatie zou kunnen helpen. Dat was naast Stap.nu ook hulp vragen (niet mijn sterkste kant) en alle hulpverleners waarbij ik het gevoel had dat die iets bij zouden kunnen dragen aan mijn herstelproces.

19 september:
Mijn nichtje vertrekt tot begin februari 2016 naar Bali. Vandaag een surprise afscheidsfeestje voor haar. Gelukkig voel ik me fitter dan bij de familiereünie en kan ik meer staan aan statafels en hoef niet steeds op een stoel te zitten. Ik geniet van het feestje maar wordt erg verdrietig bij het afscheid nemen. Als mijn nichtje terugkomt ben ik al een stuk verder in mijn herstelproces maar zijn hoogstwaarschijnlijk ook een of twee van mijn borsten geamputeerd. Mijn zus en andere nichtjes huilen mee. We spreken af dat we skypen, ik geef haar nog een extra knuffel en dan gaan we naar huis.

23 september:
Paar uurtjes gewerkt vandaag zie ik in mijn dagboek. Kennis gemaakt met mijn waarnemers en overdracht gedaan van een aantal zaken. Wat vind ik het fijn om op het werk te zijn. Het blijkt dus dat je inderdaad ook nog dingen wel kunt.

24 september:
Vrijwilligersfeest op mijn werk. Een heerlijk diner waar ik van kan genieten nu ik in de derde week na mijn tweede kuur zit. Ik geniet intens van deze momenten en zuig deze op als een spons. Dit is mijn manier om straks weer goed de volgende kuur aan te kunnen. Anderhalve week na de kuur leven als een mol en daarna anderhalve week genieten van theater, lunchen met Jan en alleman, wandelen, terrasje pikken, uit eten, bezoek ontvangen. Kortom zoveel mogelijk genieten tijdens de goede momenten. Uiteraard ook in deze weken op tijd rusten.

30 september
De dag van de derde kuur, mijn zus gaat mee. Ze komt al vroeg want ik had gevraagd of ze mijn kamer wilde dweilen nu mijn hulp met vakantie was. Dat was niet meer nodig. Het was me gisteren zelf gelukt.

Het is gezellig tijdens de kuur, we kletsen wat en maken een foto terwijl ik aan het infuus ben aangesloten. Mijn zus leest het boek: “Leven met een gouden randje”. Ze komt  er haar praktijkbegeleider in tegen en die blijkt nu mijn collega te zijn. Wat is de wereld klein. In dit boek vertellen vrouwen hoe zij  met hun ziekte zijn omgegaan. Ik put veel kracht uit dit boek.

Mijn haarwerk moet terug naar de haarwerker. Mijn zus en ik brengen het samen na de chemo weg. Ik vind het maar niets zonder haarwerk maar zal nu een paar dagen zonder moeten. Ik koop nog een mutsje. Dan is het de hoogste tijd om naar bed te gaan.

Dan ga ik weer anderhalve week leven als een mol. Ik wandel wat, kijk TV, lees veel, kleur volwassen kleurplaten, ben aan het breien geslagen, doe een boodschap, kook eten. Kortom ik rommel wat aan. De dag vliegt toch voorbij. Na het ontbijt, vaatwasser uitruimen, douchen, goed mijn lichaam verzorgen en tussen dit door ook steeds rusten en dan is het vaak al weer tijd voor de lunch. Ik kan me hier makkelijk bij neerleggen en dat valt me erg mee. Ik merk dat ik het als prettig ervaar dat ik geen werkdruk/werkstress heb, vreemd toch dat je dit nu zo voelt. Ik lees tijdens deze periode ook een artikel van iemand met borstkanker die deze periode ook als een sabatical heeft ervaren. Ja, zo kijk ik er ook wel tegen aan. Even aan de zijlijn staan dat geeft ook een aantal goede dingen.

12 oktober
Vandaag de MRI om te kijken of de eerste drie kuren voldoende hun werk hebben gedaan. MRI nummer zoveel. Maar deze is wel erg belangrijk.

13 oktober
Vandaag een afspraak met mijn manager, personeelsadviseur en Stap.nu. Edith Idoe, eigenaar van Stap.nu legt uit wat zij doen en hoe zij kankerpatiënten begeleiden tijdens re-integratie. Hun kracht is kankerpatiënten al tijdens het ziekteproces te begeleiden. Doel is en blijft duurzaam re-integreren en behoud van werk.

Tijdens dit gesprek hoor ik dat Edith aangeeft dat het gemiddeld een jaar tot anderhalf jaar duurt voordat iemand weer aan het werk is na hersteld te zijn van kanker. Zo lang denk ik. Dat zal toch niet. Ik ben rond 1 april 2016 al klaar met alle behandelingen als alles volgens planning verloopt. Dan nog herstellen van alle behandelingen en dan verwacht ik voor de zomer hersteld te zijn. Rustig aan dan maar en ook deze boodschap tot me genomen en alles stap voor stap nemen.

Wat doet Stap.nu

Herstel bevorderen Bij Stap.nu hebben we de overtuiging dat directe hulp van een re-integratiespecialist bij aanvang van het ziekteproces herstel bevordert. Een baan geeft een gevoel van eigenwaarde, een sociale omgeving, biedt ontwikkelingsmogelijkheden en inkomen. Werken geeft structuur en regelmaat. Het kan daarnaast voldoening en ondersteuning bieden om tijdens het ziekteproces de gezonde kant in te zetten. Werkbehoud is mee blijven tellen en geeft economische zekerheid. Kortom: werk is een belangrijk onderdeel van het herstel.

Dat is wat bij mij past. Ik ben er van overtuigd dat werk bijdraagt aan mijn herstel. Mezelf nuttig voelen en wat voor een ander/organisatie kunnen betekenen is belangrijk voor mij. Ook aangesproken worden op mijn competenties en mijn kennis als manager. Ik heb wel een tumor in mijn lijf maar ik kan nog wel denken.

 Denken in mogelijkheden Het is onze missie als re-integratiespecialist om persoonlijke drijfveren te verbinden met plezier en balans in werk. En dat doen we door te denken in mogelijkheden en te kijken naar wat nog wel kan en met welke aanpassingen werk mogelijk blijft of wordt. Samen winnen we stap voor stap vertrouwen in de toekomst.

Juist, dat is wat ik nodig heb. Mijn nichtje schreef in een mail: “Je kunt heel veel nog wel”. Doordat ik dit las zette mij dit ook aan het nadenken. In mijn goede weken kon ik toch best iets betekenen op het werk. Ik kon voorlopig niet mijn eigen werk doen. Ik bedacht een projectje wat al lang was blijven liggen. In mijn eigen tempo, zonder eindverantwoordelijkheid of deadline.

 Balans in werk Uit onze ervaring in de dagelijkse praktijk merken we dat de balans tussen kwaliteit van leven en werk na kanker of chronische ziekte nog belangrijker is dan voor een ziekte. Wij helpen om deze balans te vinden in het leven en werken met kanker of een chronische ziekte. Dit zien wij als een belangrijk onderdeel van het re-integratieproces. Met onze coaches, ervaren re-integratiespecialisten, staat u er niet alleen voor. Zij begeleiden u bij elke stap van dit uitdagende proces, op uw manier en in uw tempo.

Ja, ik vind werk erg belangrijk in mijn leven. Maar mijn leven veranderde waarmee ook de kijk op werk veranderde. Wat vind ik nu echt leuk om te doen. Waar krijg ik de meeste energie van. Waar liggen mijn drijfveren en passie? Tevens is het ook fijn een coach te hebben die naast aandacht voor werk ook oog heeft voor het ziekteproces in al zijn facetten, je sociale omgeving, je steunsysteem, enz. Het is fijn om dat met iemand te delen die hetzelfde heeft meegemaakt, ondanks dat ieder ziekteproces anders is.

Mijn manager is akkoord met de offerte die Stap.nu heeft gestuurd en Edith en ik kunnen aan de slag.

Wat ben ik blij!

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial